دلبستگی ناایمن در کودکان: انواع، نشانهها و راهکارهای والدین
دلبستگی ناایمن در کودکان به این دلیل اتفاق میافتد که کودک در رابطه با پدر یا مادر احساس امنیت نمیکند و به آنها اعتماد کافی ندارد. مشکل دلبستگی نا ایمن در کودک با نشانههایی از جمله وابستگی زیاد کودک به والدین، ترس از جدا شدن از آنها، فاصله گرفتن از پدر و مادر و بروز رفتارهای متغیر و متناقض همراه است. با این حال، آشنایی با انواع دلبستگی ناایمن، عوامل ایجادکننده و نشانههای آن به شما کمک میکند تا مشکل را بهتر بشناسید و برای درمان دلبستگی ناایمن در کودکان خود اقدام کنید. اگر در این زمینه احتیاج به مشاوره تخصصی دارید، میتوانید از خدمات روانشناس کودک و نوجوان ما در سایت مامانینو استفاده کنید. اما حالا اجازه دهید که در مورد انواع مختلف دلبستگی ناایمن و راههایی که میتوانید این مشکل را در کودکتان برطرف کنید، توضیح دهیم.
اگر احساس میکنید فرزندتان در رابطه با شما حس امنیت و اعتماد ندارد، ممکن است دلبستگی ناایمن به شما داشته باشد. بیتوجهی به نیازهای کودک، رفتارهای عجیب و نوسانی، کمبود محبت یا تجربههای ترسناک میتوانند در شکلگیری این مشکل نقش داشته باشند. دلبستگی ناایمن سه نوع اصلی دارد: اضطرابی ـ دوسوگرا، اجتنابی و آشفته که هرکدام نشانههای متفاوتی دارند؛ مانند اضطراب جدایی از پدر و مادر و وابستگی زیاد به آنها. برای کمک به فرزندتان، محیطی امن، باثبات و محبتآمیز فراهم کنید، به احساسات و نیازهای او توجه نشان دهید و در صورت ادامه مشکل، از متخصص کمک بگیرید تا کودک بتواند دلبستگی ایمن را تجربه کند.
درک نظریه دلبستگی ناایمن
مفهوم دلبستگی ناایمن به انگلیسی Insecure Attachment است و این ایده و نظریه آن اولین بار در دهه ۵۰ توسط فردی به نام جان بالبی مطرح شد.
نظریه دلبستگی ناایمن در کودکان از دل نظریه دلبستگی شکل گرفت که نخستین بار جان بالبی در دهه ۱۹۵۰ آن را مطرح کرد. بالبی معتقد بود که سلامت عاطفی کودک فقط به عوامل درونی و شخصیتی او بر نمیگردد، بلکه رابطه کودک با محیط، بهویژه رابطه او با والدین، تأثیر زیادی بر رشد عاطفی و روانی او دارد.
بر اساس این دیدگاه، کیفیت رابطه کودک با نزدیکانش در سالهای اولیه زندگی میتواند پایه و اساس برای نوع دلبستگی او باشد. بعدها مری اینزورث این نظریه را فراتر برد و سبکهای مختلف دلبستگی در کودکان، از جمله نوع ایمن و ناایمن را بررسی و دستهبندی کرد. بنابراین، دلبستگی نا ایمن در کودک به الگوهایی از رابطه اشاره دارد که در آن کودک احساس امنیت و اطمینان کافی نمیکند.
دلبستگی ناایمن در کودکان چیست؟
وقتی میبینید که کودک نمیتواند به طور کامل به شما که والدینش هستید اعتماد کند، او دچار دلبستگی نا ایمن شده است.
در اثر بروز دلبستگی نا ایمن در کودکان، وقتی والدین نباشند، کودک مضطرب میشود یا از لحاظ احساسی نمیتواند خیلی به آنها نزدیک شود چون احساس امنیت در این رابطه عاطفی نمیکند. اما کودکانی که این مشکل را دارند چه نشانههایی از خود بروز میدهند؟
ویژگیهای رفتاری کودکان وابسته
اگر کودک وابستگی از نوع ناسالم داشته باشد، وقتی از او جدا میشوید، ممکن است واکنش خوبی از خود نشان ندهد. برای مثال، امکان دارد که او اصلا از شما دور نشود و در جمع هرگز شما را ترک نکند؛ در صورتی که کودکان هم سن و سال او با این مسئله مشکلی ندارند.
همچنین، فرزند شما اگر خیلی به شما وابسته باشد، احتمال دارد که برای انجام کارهای شخصی و پیش پا افتاده یا حتی بازی کردن از شما کمک بخواهد.
انواع سبکهای دلبستگی ناایمن در کودکان
بسته به سن، دلبستگی ناایمن در کودکان و بزرگسالان در قالبها و علائم متفاوت خود را نشان میدهد؛ اما در کل انواع دلبستگی ناایمن دارای سه نوع اصلی است:
| نوع دلبستگی | در کودکی | در بزرگسالی |
|---|---|---|
| ناایمن | اضطرابی ـ دوسوگرا | مضطرب ـ اشتغالذهنی |
| ناایمن | مضطرب ـ اجتنابی | اجتنابی ـ طردکننده |
| ناایمن | آشفته | ترسان ـ اجتنابی |
1. دلبستگی ناایمن اضطرابی دوسوگرا
در دلبستگی ناایمن دوسوگرا، کودک برای جلب کردن محبت و توجه والدین، بیش از حد به آنها نزدیک میشود و والدین نمیتوانند در زمان اضطراب به راحتی او را آرام کنند.
نوع دلبستگی ناایمن دوسوگرا زمانی رخ میدهد که والدین کودک به طور کامل به نیازهای او توجه نکنند؛ یعنی آنها فقط گاهی اوقات به نیازهای او پاسخ میدهند و در زمانهای دیگر ممکن است او را نادیده بگیرند یا اصلاً به او توجه نکنند.
بنابراین، این رفتارهای متناقض باعث میشود تا کودک نداند پدر و مادرش، در زمانی که او نیاز یا مشکلی دارد چگونه واکنش نشان میدهند. برای همین هم کودک نسبت به والدین احساس ناامنی و بیاعتمادی میکند.
2. دلبستگی ناایمن اجتنابی: نادیده گرفتن یا رد کردن نیازهای کودک
کودک شما در سالهای اولیه نیاز به محبت و حمایت دارد اما وقتی برای این نیاز به سراغ شما میآید و با سردی و بیتوجهی با او برخورد میکنید، او دیگر در این مورد به شما اعتماد نمیکند.
در نتیجه، یک نوع دلبستگی ناایمن در کودکان از نوع اجتنابی است؛ یعنی کودک برای تامین نیاز محبت و توجه از طرف والدین به آنها اعتماد ندارد و احساسات خودش در این مورد را حتی میتواند سرکوب کند.
بنابراین، به خاطر داشتن این فاصله عاطفی، دیگر احتمال اینکه کودک برای خواستن محبت و کمک به والدین مراجعه کند کمتر است و در ظاهر خیلی کم احساساتش را بروز میکند.
3. دلبستگی ناایمن آشفته: احساس ترس در کودک
ترس، سردرگمی، بیاعتمادی و واکنشهای رفتاری نامنظم از علائم دلبستگی ناایمن آشفته در کودک هستند.
والدین با نشان دادن رفتارهای تند و خصمانه کودک را میترسانند یا رفتارهای متناقض و غیرقابل پیشبینی آنها باعث میشود که کودک در مورد احساسش نسبت به آنها دچار آشفته و سردرگم شود.
برای مثال، در دلبستگی نا ایمن آشفته، کودک نمیداند پدر و مادر چه واکنشی از خود نشان میدهند و نمیتواند احساس امنیت و اعتماد کامل در رابطه با آنها داشته باشد.
از اینرو، خود کودک رفتار و حرکات متغیر از خودش نشان میدهد؛ مثلاً برخی اوقات دوست دارد به طرف پدر مادر برود تا از آنها عشق و محبت دریافت کند. اما به خاطر اینکه از آنها هم میترسد، در برخی اوقات هم ممکن است اصلاً محبت و نزدیکی آنها را نخواهد و ازشان فاصله بگیرد.
سبکهای دلبستگی ناایمن چگونه در دوران کودکی شکل میگیرند؟
انواع دلبستگی ناایمن در کودک طی سالهای ابتدایی زندگی و بر اثر نوع رابطه او با پدر و مادر شکل میگیرند. در این دوران، اگر والدین به درستی نیازهای کودک را برآورده نکنند یا واکنشهای عاطفی آنها نسبت به کودک مداوم و پایدار نباشد، کودک دیگر نسبت به آنها حس امنیت و اعتماد ندارد و به تدریج دلبستگی نا ایمن در او به وجود میآید.
همچنین، داشتن حس ترس، بیثباتی و نداشتن حمایت عاطفی از طرف پدر و مادر هم میتواند زمینهساز دلبستگی ناایمن در کودکان باشد.
نشانهها و علائم دلبستگی ناایمن در کودکان و خردسالان
دلبستگی اضطرابی دوسوگرا، دلبستگی ناایمن اجتنابی و دلبستگی ناایمن آشفته در کودکان همه علائم خود را دارند؛ بنابراین، بهتر است از همان ابتدا، این علائم را تشخیص دهید و برای رفع این عارضهها در کودکان خود تلاش کنید:
1. نشانههای دلبستگی اضطرابی-دوسوگرا در کودکان
یکی از پدیدههای دلبستگی ناایمن در کودکان نوع اضطرابی و دوسو گرا است که اغلب کودکان دچار این عارضه این علائم را از خودشان نشان میدهند:
| نشانههای دلبستگی اضطرابی دوسوگرا | توضیح |
|---|---|
| وابستگی زیاد به والدین | نیاز مداوم کودک به حضور و توجه پدر و مادر |
| اضطراب جدایی از پدر و مادر | ناراحتی شدید کودک هنگام جداشدن از والدینش |
| آرامنشدن پس از جدایی از والدین | واکنشهای ضد و نقیض کودک هنگام بازگشت پدر یا مادر |
| حساسیت عاطفی کودک | توجه زیاد به احساسات و رفتار والدین |
| ناتوانی در فاصله گرفتن از پدر و مادر | کودک تمایل زیادی به کشف محیط اطراف و بازی کردن با همسالان ندارد |
| وابستگی زیاد کودک به دیگران | کودک مدام به معلم یا سرپرستان دیگر، به غیر از پدر و مادرش، ممکن است بچسبد |
| زیر نظر گرفتن مکان والدین | مرتب بررسی کردن محل حضور پدر و مادر |
| بروز واکنشهای هیجانی شدید | خشم، گریه و بیقراری بیش از حد |
| مشکل با تغییرات در زندگی | سازگاری با تغییر برنامه روزانه یا محیط برای کودک سخت است |
2. نشانههای دلبستگی اضطرابی-اجتنابی در کودکان
علائم دلبستگی ناایمن اجتنابی در کودک میتواند شامل این موارد باشد:
| نشانههای دلبستگی ناایمن اجتنابی | توضیح |
|---|---|
| بیتفاوتی کودک از لحاظ احساسی | واکنش کمی به حضور یا دور بودن پدر و مادر از خود نشان میدهد |
| بیتفاوتی کودک در زمان جدا شدن از والدین | ناراحت نمیشود و پس از بازگشت پدر و مادر از آنها اجتناب میکند |
| اتکای زیاد به خود | در صورت ناراحتی یا داشتن مشکل، کودک کمک دیگران را کمتر میپذیرد |
| پرهیز از تماس بدنی | بغل و تماس فیزیکی با دیگران را دوست ندارد |
| استقلال بیش از حد | برای سن خود بیش از اندازه مستقل رفتار میکند |
| پنهانکردن احساسات | کودک احساسات مثبت و منفی را کمتر نشان میدهد |
| تمایل به تنهایی | زیاد با همسالانش تعامل ندارد و بیشتر دوست دارد تنها باشد |
| مشکل در بازی مشترک | در بازی و تعامل دوطرفه مشکل دارد |
| کاهش تماس چشمی | بهویژه در زمان ناراحتی، به چشمهای طرف مقابل نگاه نمیکند |
| تمرکز زیاد بر فعالیتها | با مشغولشدن به کار، از تعامل اجتماعی با دیگران فاصله میگیرد |
| پنهانکردن ناراحتی | ممکن است در درون ناراحت باشد، اما در ظاهر بیتفاوت به نظر برسد |
3. نشانههای دلبستگی آشفته در کودکان
کودکی که دلبستگی ناایمن آشفته دارد، اغلب این نشانهها را از خود بروز میدهد:
| نشانههای دلبستگی ناایمن آشفته | توضیح کوتاه |
|---|---|
| رفتارهای ناپایدار | کودک هم به دنبال آرامش و نزدیکی با والدین است و هم آنها را پس میزند |
| ترس از والدین | هنگام استرس ممکن است از پدر و مادرش بترسد یا از آنها فاصله بگیرد |
| واکنش «فریز شدن» | در برابر ترس یا فشار شدید، کودک ناگهان منفعل میشود و نمیتواند واکنشی از خود نشان دهد |
| ناپایداری شدید هیجانی | کودک خشم، گریه یا ناراحتی شدید و نامتناسب با موقعیت را از خود نشان میدهد |
| پرخاشگری | ممکن است نسبت به خود یا پدر و مادرش رفتار پرخاشگرانه داشته باشد |
| رفتار اجتماعی بیثبات | گاهی بسیار آرام و گاهی ناگهان پرخاشگر میشود |
| هوشیاری و کنارهگیری | کودک بین مراقبت زیاد در برابر خطرات و کنارهگیری عاطفی در نوسان است |
| مشکل با همسالان | کودک هم به دنبال صمیمیت با همسنوسالهایش است و هم آنها را از خود دور میکند |
| روشهای خودآرامسازی | برای کاهش فشار روانی، کودک ممکن است انگشتش را بمکد یا خودش را تکان دهد |
چه دلایلی بر دلبستگی ناایمن در کودک تاثیر میگذارد؟
دلبستگی ناایمن در کودکان میتواند دلایل و عوامل متفاوتی داشته باشد که مهمترین آنها عبارتند از:
تاثیر تربیت والدین
دعواهای مداوم والدین، تهدید کردنشان به ترک کودک، بیماری یا فوت نزدیکان میتوانند اضطراب جدایی و ریسک بروز انواع دلبستگی ناایمن در کودک را افزایش دهند.
نحوه تربیت والدین و رفتار آنها میتواند نوع دلبستگی در کودکان را شکل دهد. به عنوان مثال، اگر پدر و مادر به طور ثابت از کودک حمایت عاطفی و مادی کنند و به نیازهای جسمی و روحی او پاسخ دهند، کودک هم در کنار آنها احساس امنیت میکند و دلبستگیاش از نوع ایمن است.
اما نقطه مقابل آن را هم فرض بکنید: اگر والدین به کودک مدام زور بگویند یا کلاً در مورد او سهلانگاری کنند، کودک دیگر به هیچ کدام از واکنشها و پاسخهای رفتاریشان اعتماد ندارد و احساس بیامنی میکند. به این صورت، دلبستگی نا ایمن به تدریج در او ریشه میگیرد.
وابسته بودن فرزندان آخر خانواده
معمولاً فرزندان تهتغاری از سوی پدر و مادر محبت و توجه بیشتری دریافت میکنند. برای همین هم در آینده نسبت به فرزندان بزرگتر شاید استقلال کمتری داشته باشند.
بنابراین، این وابستگی به پدر و مادر است که باعث میشود کودک در زمان جدا شدن از آنها استرس بگیرد و نتواند بهراحتی روی پای خود بایستد. در نتیجه، این وابستگی میتواند زمینه دلبستگی ناایمن در کودکان را فراهم کند.
پیامدهای دلبستگی ناایمن در دوران کودکی چیست؟
ترس از فاصله و جدایی از پدر و مادر، وابستگی زیاد به آنها و سخت ارتباط برقرار کردن با دیگران چند نمونه از پیامدهای دلبستگی ناایمن در کودکان هستند. اما این الگو در سالهای بعد هم میتواند ادامه پیدا کند و خود را در قالب داشتن مشکل در اعتماد به دیگران، ابراز احساسات و ایجاد روابط صمیمانه نشان دهد.
اگر دلبستگی ناایمن در دوران کودکی ادامه پیدا کند و اصلاح نشود، ممکن است الگوهای فکری و رفتاری آن در بزرگسالی نیز باقی بماند. برای مثال، در بزرگسالی، فرد به دیگران خیلی کم اعتماد میکند و خود را کمارزش یا دوستنداشتنی میداند. همچنین، احتمال دارد در بیان و کنترل احساسات خود مشکل داشته باشد و نتواند بهراحتی روابط عاطفی و دوستانه سالمی با دیگر افراد ایجاد یا آنها را حفظ کند. در نتیجه، دلبستگی ناایمن میتواند بر رضایت فرد از روابط و کیفیت زندگی اجتماعی او تأثیر منفی بگذارد.
آسیبزا بودن جدایی مادر از کودک
در دو سال اول زندگی، حضور مادر در زندگی کودک بیانگر حس امنیت و در دسترس بودن او است. بنابراین، اگر مادر به مدت طولانی از کودک جدا شود یا چندین بار از او دور بماند، کودک مدام مضطرب خواهد بود و احساساتی همچون ترس از جدایی، بیقرار بودن و عدم احساس ناامنی در کودک به وجود میآید.
پس حتماً به عامل نزدیک بودن مادر به کودک در سنین کم توجه کنید، چون غیبت مادر در این سن یکی از عوامل مهم ایجاد دلبستگی نا ایمن در کودکان است.
روشهای تغییر دلبستگی ناایمن در کودکان به دلبستگی ایمن
برای درمان دلبستگی ناایمن در کودکان و جلب مجدد اعتماد آنها، میتوانید از روشهای زیر استفاده کنید:
1. دردسترس بودن همیشگی
سعی کنید همیشه در دسترس فرزندتان باشید و در زمان نیاز، به او آرامش دهید و از او حمایت کنید؛ به این ترتیب، فرزندتان یاد میگیرد که به شما اعتماد و در کنارتان احساس امنیت کند.
این مسئله مهم است، چون داشتن حس اعتماد و امنیت به والدین، اساس شکلگیری دلبستگی ایمن در کودک است و به آنها کمک میکند تا در مواجهه با مشکلات، ترس و استرس کمتری داشته باشند.
2. ترویج حس شوخطبعی
وقتی فضای خانه شاد و همراه با شوخی و خنده باشد، کودک معمولاً احساس میکند که محیط اطراف امن و قابل پیشبینی است و والدین را تهدیدکننده یا خشمگین نمیبیند.
همچنین، شوخی و خنده ارتباط عاطفی بین پدر و مادر و کودک را بیشتر میکند و به کودک نشان میدهد که توسط آنها پذیرفته شده، دوستداشتنی و مورد توجه است. در نتیجه، کودک راحتتر به والدین نزدیک میشود و اعتماد بیشتری در رابطه آنها شکل میگیرد.
3. اجتناب از تغییر دادن قوانین
مدام قوانین خانه و خانواده را برای کودک تغییر ندهید! تغییر مداوم قوانین باعث پریشانی خاطر و بیاعتمادی و پیدایش دلبستگی ناایمن در کودکان میشود و این که ندانند چه رفتاری درست یا نادرست است.
اما تعیین قوانین ثابت و روشن به کودک کمک میکند تا بداند از او چه انتظاری میرود و در خانه احساس بودن در یک محیط باثبات و امن را داشته باشد.
4. فراهم کردن محیطی امن، باثبات و دوستانه برای کودک
در یک فضای امن و صمیمانه، کودک این حس را دارد که والدین از او محافظت میکنند و او میتواند به آنها اعتماد کند. بنابراین، سعی کنید که محیط خانه را تا آنجایی که میشود تبدیل به فضای آرام و پناهگاهی امن کنید و با همدیگر روابط دوستانه داشته باشید.
به این صورت، کودک کم کم اعتمادش را به شما پیدا خواهد کرد و در کنارتان حس خوبی خواهد داشت.
5. معذرتخواهی کردن بابت اشتباهات
یکی از موثرترین راههای درمان دلبستگی ناایمن در کودکان، عذرخواهی کردن است. وقتی بابت اشتباه خود از فرزندتان عذرخواهی کنید، کودک میفهمد که حتی پس از یک جر و بحث، محبت و رابطه شما همچنان بر جای خود باقی است.
بنابراین، این رفتار به او یاد میدهد که میتواند به والدین اعتماد کرده و احساساتش را برای آنها بیان کند و در رابطه با آنها حس ارزشمندی میکند؛ اینها هم عواملی هستند که به شکلگیری دلبستگی ایمن کودکان کمک میکنند.
6. مراقبت از سلامت فرزندان
خواب کافی، غذا خوردن و داشتن فعالیت بدنی مناسب، استرس کودک را پایین میآورد و سلامت روان او را بهتر میکند. بنابراین، کودک احساس آرامش بیشتری میکند و راحتتر میتواند به والدین و محیط اطراف اعتماد کند.
7. کمک به کودک برای ابراز احساسات و هیجانات
به کودک کمک کنید تا احساسات و هیجاناتش را بهتر بشناسد و به جای سرکوبشان، آنها را بیان کند.
این روش خوبی برای درمان دلبستگی ناایمن در کودکان است، چون کودک یاد میگیرد احساساتش را به شما نشان بدهد و رابطه قویتری با شما ایجاد کند. در نتیجه، او در کنار شما حس امنیت بیشتری خواهد کرد.
8. مراقبت دورادور از کودک
کنترل مستقیم کودک فقط او را از شما دور میکند و باعث میشود که کودک بیشتر در خود فرو برود.
برای همین، برای ایجاد حس دلبستگی ایمن در فرزندتان بهتر است که از فاصله مناسب و از دور مراقب او باشید؛ به این ترتیب، او میداند که هر موقع به شما نیاز داشته باشد میتواند روی کمکتان حساب کند.
درمان دلبستگی ناایمن در کودکان: چگونه دلبستگی ناایمن را درمان کنیم؟
اگر همه روشهای فوق برای رفع دلبستگی ناایمن در کودکان را امتحان کردید، ولی هیچ کدام جواب ندادند، میتوانید به سراغ مشاوره و کمکهای تخصصی در این زمینه بروید. این روشهای حرفهای معمولاً شامل رواندرمانی، خانوادهدرمانی، بازیدرمانی و آموزش مهارتهای فرزندپروری هستند.
در این روشها، درمانگر با کمک والدین، به کودک یاد میدهد تا احساسات و رفتارهایش را بهتر مدیریت کند و در برقراری رابطه با دیگران موفقتر باشد. همزمان، والدین هم یاد میگیرند چگونه با محبت و واکنشهای مناسب به نیازهای کودک، دلبستگی ایمن را در او تقویت کنند.
ناایمنی دلبستگی و تاثیر آن بر زندگی و روابط در بزرگسالی
اگر دلبستگی نا ایمن در کودکان را از همان ابتدا اصلاح نکنید، آنها ممکن است این الگوهای فکری و رفتاری را در زندگی بزرگسالی خود ادامه دهند که میتواند عواقب جدی برایشان داشته باشد:
- عزتنفس پایین: فرد ممکن است خود را کمارزش یا دوستنداشتنی بداند.
- بیاعتمادی به دیگران: اعتماد کردن به دیگران برایش دشوار است.
- احساس نالایق بودن: معتقد است که شایسته داشتن یک رابطه سالم و رضایتبخش نیست.
- مشکل در تنظیم احساسات: کنترل و مدیریت هیجانات برایش سختتر میشود.
- سخت بودن ایجاد و حفظ روابط: ایجاد و حفظ روابط عاطفی، خانوادگی، دوستانه و کاری برایش اصلا آسان نیست.
تفاوت دلبستگی ناایمن آشفته و دوسوگرا در کودکان چیست؟
کودکانی که دارای دلبستگی نا ایمن دو سوگرا و نوع آشفته آن هستند، احساس ناامنی و اضطراب دارند. اما این دو عارضه یک تفاوت مهم با همدیگر دارند.
در دلبستگی ناایمن دوسوگرا، کودک بیشتر از طرد شدن و تنها ماندن میترسد. بنابراین، برای جلب محبت پدر یا مادر به حمایت و اطمینان مداومشان نیاز دارد و این الگو معمولاً زمانی خودش را نشان میدهد که والد نسبت به کودک گاهی مهربان و گاهی بیتوجه باشد.
اما در دلبستگی آشفته، والدین هم منبع امنیت و هم دلیل ترس کودک هستند. برای همین، کودک هم به آنها نزدیک میشود و هم از آنها دوری میکند.
سوالات متداول در خصوص دلبستگی ناایمن در کودکان
در رابطه با دلبستگی ناایمن در کودکان، شاید شما این سوالات را داشته باشید:
نشانههای دلبستگی ناایمن در کودک چیست؟
نشانههای دلبستگی ناایمن به نوع آن بستگی دارد. در نوع اضطرابی، کودک در زمان جدا شدن از والد مضطرب میشود. اما در نوع اجتنابی، او به والدین نزدیک نمیشود و در نوع آشفته، ممکن است رفتارهایی مانند پرخاشگری و بینظمی رفتاری نشان دهد.
چطور میتوانیم دلبستگی ناایمن کودک را درمان کنیم؟
برای درمان دلبستگی ناایمن در کودکان، باید محیطی امن و محبتآمیز برای کودک فراهم کنید و موقع نیاز در کنار او باشید. همچنین، احساسات کودک را بپذیرید، قوانین را مدام برایش تغییر ندهید و به سلامت جسمی او توجه و فضای خانواده را برای او شاد و صمیمی کنید.
علت ناایمن بودن سبک دلبستگی در کودک چیست؟
دلبستگی ناایمن اغلب زمانی اتفاق میافتد که به نیازهای عاطفی کودک به موقع و درست پاسخ ندهید یا به او محبت و توجه کافی نکنید. همچنین، آسیبهای روانی، کودک آزاری و دیدن رفتارهای ضد و نقیض و متغیر از دیگران احساس ناامنی را در کودک ایجاد میکند.
تاثیر دلبستگی ناایمن بر روابط چیست؟
کودکی که دلبستگی نا ایمن دارد و این دلبستگی ناایمن در او درمان نشود، در بزرگسالی نمیتواند به دیگران اعتماد کند و رابطهی سالمی با آنها داشته باشد. همچنین، او در بزرگسالی ممکن است شخصیت کنترلگر داشته باشد، رابطههای صمیمی با دیگران نداشته یا رفتارهایش غیر قابل پیشبینی باشد.
آیا دلبستگی ناایمن اجتنابی و اضطرابی قابل درمان است؟
بله، دلبستگی ناایمن در کودکان از نوع اجتنابی و اضطرابی، قابل درمان هستند و کودک میتواند با کمک خانواده و متخصص، الگوهای ناسالم خود را اصلاح کند.
منبع: attachmentproject، helpguide
- ترس از شکست در کودکان: علتها و راهکارهای مقابله
- کودک درونگرا: علائم و ویژگی ها + نحوه رفتار با...
- بازی برای تقویت هوش فضایی کودکان: بهترین بازیها و فعالیتها
- بازیهایی برای آموزش همدلی به کودکان: روشهای تقویت همدلی با...
- بازی برای ابراز وجود کودک: راهکارهای سرگرمکننده برای والدین
- حل تعارض در کودکان: بهترین روشها برای آموزش مهارت حل...
